خلسه

این روزهایی که جزء زندگیام نیست اطمینانم به دستهای توست که رهایم نمیکندتو همانی که بارها دست فرمانش را به رُخم کشیدهو اینبار هم نجاتم خواهی داد ...این روزهای پر از زخمم را در جایجای این زندگی ثبت میکنم که یادم بماند چقدر مرحم و مرهم زخمهایم هستیکه اگر در این لحظهها مرا به حریمت نمیخواندی ، بیچارهی عالم میشدم [ نوشته شده در شنبه یکم مهر ۱۴۰۲][ساعت ] [ توسط عاطفه] [ ]